Słowo ludzkie jest i powinno być narzędziem prawdy.
środa, listopad 19th, 2008(Wj 22, 20-26)
Nie będziesz gnębił i nie będziesz uciskał cudzoziemców, bo wy sami
byliście cudzoziemcami w ziemi egipskiej. Nie będziesz krzywdził żadnej
wdowy i sieroty. Jeślibyś ich skrzywdził i będą Mi się skarżyli, usłyszę
ich skargę, zapali się gniew mój, i wygubię was mieczem i żony wasze będą
wdowami, a dzieci wasze sierotami. Jeśli pożyczysz pieniądze ubogiemu z
mojego ludu, żyjącemu obok ciebie, to nie będziesz postępował wobec niego
jak lichwiarz i nie karzesz mu płacić odsetek. Jeśli weźmiesz w zastaw
płaszcz twego bliźniego, winieneś mu go oddać przed zachodem słońca, bo
jest to jedyna jego szata i jedyne okrycie jego ciała podczas snu. I
jeśliby się on żalił przede Mną, usłyszę go, bo jestem litościwy. Nie
będziesz bluźnił Bogu i nie będziesz złorzeczył temu, który rządzi twoim
ludem. Nie będziesz się ociągał z ofiarą z obfitości zbiorów i soku
wyciskanego w tłoczni. I oddasz Mi twego pierworodnego syna. To samo
uczynisz z pierworodnym z bydła i trzody. Przez siedem dni będzie przy
matce swojej, a dnia ósmego oddasz je Mnie.
(J 14, 23)
Jeśli mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje
go i do niego przyjdziemy.
(Mt 22,34-40)
Gdy faryzeusze dowiedzieli się, że Jezus zamknął usta saduceuszom, zebrali
się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał , wystawiając Go na
próbę: Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe? On mu
odpowiedział: [link]Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą
swoją duszą i całym swoim umysłem[/link]. To jest największe i pierwsze
przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego
bliźniego jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe
Prawo i Prorocy.
(1 Tes 1,5c-10)
Wiecie, jacy byliśmy dla was, przebywając wśród was. A wy, przyjmując
słowo pośród wielkiego ucisku, z radością Ducha Świętego, staliście się
naśladowcami naszymi i Pana, by okazać się w ten sposób wzorem dla
wszystkich wierzących w Macedonii i Achai. Dzięki wam nauka Pańska stała
się głośna nie tylko w Macedonii i Achai, ale wasza wiara w Boga wszędzie
dała się poznać, tak że nawet nie trzeba nam o tym mówić. Albowiem oni
sami opowiadają o nas, jakiego to przyjęcia doznaliśmy od was i jak
nawróciliście się od bożków do Boga, by służyć Bogu żywemu i prawdziwemu i
oczekiwać z niebios Jego Syna, którego wzbudził z martwych, Jezusa,
naszego wybawcę od nadchodzącego gniewu.
(Ps 18(17), 2-3a. 36c-4. 47 i 51ab)
Refren: Miłuję Ciebie, Panie, mocy moja
Miłuję Cię, Panie,
Panie, mocy moja,
Panie, opoko moja i twierdzo,
mój wybawicielu.
Boże, skało moja, na którą się chronię,
tarczo moja, mocy zbawienia mego i moja obrono.
Wzywam Pana, godnego chwały,
i wyzwolony będę od moich nieprzyjaciół.
Niech żyje Pan, niech będzie błogosławiona moja Opoka.
Niech będzie wywyższony mój Bóg i Zbawca.
Ty dajesz wielkie zwycięstwo królowi
i okazujesz łaskę Twemu pomazańcowi.