Gitarowe informacje
Gitara klasyczna zwana również hiszpańską niezbyt zmieniła się od XVI wieku. Posiada ona sześć strun wykonanych z jelita, obecnie najczęściej z nylonu. Góra i dół gitary klasycznej są płaskie. Właściwa technika gry na gitarze polega na szarpaniu strun, a nie na brzdąkaniu.
Gitara średniowieczna budowana była z całego kawałka drewna. W otwór pod gryfem gitarzysta wsadzał kciuk, zaś struny były umocowane u samego dołu korpusu i szły nad podstawkiem. Gitary w okresie renesansu korpusem wyglądały jak pudło, ale struny miały strój lutni. Zazwyczaj używane były w kręgach dworskich.
Gitary z okresu XVII w. miały cztery podwójne chóry nastrojone jak wewnętrzne struny lutni. W XVII i XVIII w. powszechna była również gitara o pięciu podwójnych chórach. W XVIII w. wprowadzono także gitarę z sześcioma pojedyńczymi strunami. Od razu zyskała ona sobie bardzo dużą sławę, gdyż nie wymagała aż tak zaawansowanej techniki gry. Włoska gitara z tego okresu posiadała bardzo wypukły spód i proste boki. Grano na niej w taki sposób, że plektronem bito w pięć podwójnie lub potrójnie naciągniętych strun.
Gitara jest instrumentem muzycznym wywodzący się z chordofonów szarpanych typu lutniowego o płaskim spodzie i pudle w kształcie ósemki. Do Europy gitara dostała się przez Hiszpanię (najprawdopodobniej za pośrednictwem Arabów) i już w okresie średniowiecza rozpowszechniła się na całym kontynencie. Najczęściej gitary posiadają sześć strun, ale wersja rosyjska ma ich siedem. Niektóre gitary wykorzystywane w wersji rozrywkowej mają po dwanaście strun.